kaç kere gitme dedim,kaç kere yalvardım ardından,
unuttun mu….
insan elindeyken değerlerinin kıymetini bilmezmiş,
ben değildim kıymet bilmeyen,kadir bilmeyen ben değildim.
bir kere girmişse aklına ayrılık fikri,
ne desek te boş artık,ne söylesek nafile.
kırılan gönüller bir daha dönmez eski haline,
pişman olsak ta yaptıklarımızdan,çok geç artık,
bu tren çoktan ayrıldı bu istasyondan bir daha dönmez geriye….
şimdi dilimizde acı bir pişmanlık var yaptığımız hatadan,
ve acı bir gülümseme kaldı geriye,
aklımızın zaptedemediği kahrolası gururumuza,
ve hiddetimizin aklımızı savurduğu kurak iklimlerde,
ne kadar ah etsek,ne kadar ağlasak ta boşuna artık…
gel desem de gelme artık,desem de yalan,
çağırma beni de, hatta adımı dahi anma.
hayat, bir masal misali değil mi zaten,
bir varmış bir yokmuş diye başladığımız,
günü geldiğinde bir hikaye,bir masal olan,
adı üstünde yalan dünya,koca bir yalan...
Kayıt Tarihi : 22.8.2006 23:45:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!