Girme benim dünyama üzülürsün.
Sen bir ilkbaharsın, sonbahara alışık değilsin. Benim soğuğumda üşütürsün.
Bir anlık hevesinle beni kendine alıştırma.
Sonra dayanamayıp gidersin ben de üzülürüm, sen de üzülürsün.
Sen ilkbaharda uçan renkli bir uçurtmasın, sakince süzülürsün.
Benim dünyama girme, burada yorgun bir yaprak gibi yere dökülürsün.
Sonra arsız bir sonbahar rüzgarı gelir.
Alır götürür seni, yerlerde sürünürsün.
Girme Benim dünyama güzel kız, üzülürsün.
Benim dertlerime dayanamazsın, büzülürsün.
Sonra sıkılırsın Benim dünyamdan. Bir sonbahar rüzgarıyla gidersin, süzülürsün.
Sonra ben de üzülürüm, sen de üzülürsün.
Feyzi Can Şişman
Kayıt Tarihi : 6.2.2024 19:45:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!