Seni topladım kırlardan,koydum vazoma.
Yarâp! , ne lütuf ki, amber doldu odama.
Renkler ise bir cennetti kıblegahımda,
Yarâp! ne lütuf bu cennet geldi odama.
O çiçekler ki, sana benziyordu sana,
Sabah olsun, çıkıp ta geriver rüyama.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta