Nârdan gönlün kafesi
Hapsolmuş fikirlerim ürkek bir düşüncede....
Tedirgin korkusundan çıkmaz aklımın sesi....
Daldığım hülyalarım çözülmez bir bilmece
Korkuyor karanlıktan hayalimin gölgesi....
Beni bende vuranlar sır oldular kaçtılar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta