Gırgır Şiiri - Mete Tural

Bütün gün bağırır, çağırır martı,

Krııı, krıkrıkrıııı.

Hiç yoktur ama martının gırgırı,

O sadece bağırır yoldaşlarına;

Takib edin diye gırgırı.

Çekilirken ağlar yukarı,

Yaklaşır martı, gelir gırgıra,

Düşerse bir balık bir ağdan...

Yakalar havada,

Yapar gargara.

Takılır ağa vızır vızır balıklar,

Asılır ağa mırıldanır balıkçılar,

Çekilir gün boyu ağlar...

Kim ağlar çupraya, karagöze,

Kim ağlar mercana mırmıra?

Ağlamaz dır dırcı martılar,

Düşer bir mırmırın ardına,

Gelir gırgıra.

Hayat bu, gelmez gırgıra,

Kulak asmaz vız vıza,

Mırmıra, dırdıra

Ne balıkçıyı takar, ne balığı

Ne de martıyı...

Getirir adamı ardın sıra gırgıra.

Mete Tural/Gurbeti