Yüksekten uçmadık engine düştük,
Hakkın divanına vardık o zaman,
Varlıkta yüzmedik gönülde coştuk,
Cennet kapısına girdik o zaman.
Denizde coşmadık gölde çağladık,
Ulu Hünkar’lara gönül bağladık,
Kerbela çölünde yandık ağladık,
Hakikat sırrına erdik o zaman.
İlimden şaşmadık yoldan dönmedik,
Barıştan kaçmadık benlik sürmedik,
Dört kitabı bildik ayrı görmedik,
İlim deryasına daldık o zaman.
Yakına bakmadık uzağı gördük,
Cenklerde vuruştuk Kanberler verdik,
Tarihten bu güne sevgiler sürdük,
İnsan sıfatına erdik o zaman.
Kanber GÜRBÜZDAL
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta