Gereğinden fazla yaşam gereğinden fazla nefes çekilen çile kafi miktarda öfke bende ki.
Sırası değil sevdalığın, kardeşim sırası değil sahnede olmanın, sokak lambası altında titreyen kendinden ödün vermeyen çocuk, ne zaman biter ekmek mücadelesi ne zaman özgür oluruz ne kadar sürer papatyalar sunmam güzel sofrada sana.
Tıkılıp kalmışım dört duvar yabancı, soğuk havalar soğuk ve ayaz.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta