Gereğinden fazla yaşam gereğinden fazla nefes çekilen çile kafi miktarda öfke bende ki.
Sırası değil sevdalığın, kardeşim sırası değil sahnede olmanın, sokak lambası altında titreyen kendinden ödün vermeyen çocuk, ne zaman biter ekmek mücadelesi ne zaman özgür oluruz ne kadar sürer papatyalar sunmam güzel sofrada sana.
Tıkılıp kalmışım dört duvar yabancı, soğuk havalar soğuk ve ayaz.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta