Gereğinden fazla yaşam gereğinden fazla nefes çekilen çile kafi miktarda öfke bende ki.
Sırası değil sevdalığın, kardeşim sırası değil sahnede olmanın, sokak lambası altında titreyen kendinden ödün vermeyen çocuk, ne zaman biter ekmek mücadelesi ne zaman özgür oluruz ne kadar sürer papatyalar sunmam güzel sofrada sana.
Tıkılıp kalmışım dört duvar yabancı, soğuk havalar soğuk ve ayaz.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta