Kördüğüm oldu yüreğimden geçen damarlar.
Bir dağın eteğine topladım tüm taşları.
Üstünde dolaşan kara buluta yükledim göz yaşlarımı.
Kafamın içinde çakan şimşekler tüm hücrelerimi öldürecek gibi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta