Yudum yudum içtiğim kahvem gibiydin
tadın ayrı, kokun apayrı güzeldi.
Artık kahvem masam da soğurken
yüreğim yokluğun da tir tir titriyor .
Gramofon umun bile yüzü asık
mutlu şarkılar çalmak istemiyor.
Sen değil izmarit kokuyor odalarım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta