Bir trenin o hüzünlü veda busesini dudaklarımda hissederken.
Bir yanımı o kasvetli tren vagonuna ve gözlerimi buğulu cama dikerek..
Boş gözlerle benden çok uzakta kalmış geleceğe ve insanlara bakarken..
Bir Yanımı bırakırken bir düdük sesiyle ayrılıkların başlangıcını belirten..
İçimde garip ve bir o kadarda heyecanlı ve gürültülü bir sesle..
Yavaş yavaş Ellerimi buğulu camda gezdirirken..
Silerken tüm ıslak ve tümüyle buharlı camlarımı..
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta