Gidiyorum çakıl taşlarının hüzünlü sesi ile
Bırakıyorum oradaki yıldızları
Daha yazamıyacağım hayallerimdeki satırları
Gidiyorum kesik lambadaki o titrek ışık yürür benim ile
Güneş ufuğa sığmadı gitti
Yıldızsız gecelerden kalan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta