bıraktım geride kalan vedalarımı sevdalarıma
yüzümdeki hüznümü aynalara bırakarak
sımsıkı sarılarak ayazlı yalnızlığıma
solan hazan yapraklarımla gidiyorum
kayboluşlarda ki kırılan anılarıma
veda etmeden tüm bitişlerim ve haykırışlarıma
gecelerin koyu karanlıklarına imkansızlıklarımı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta