İç denizin suları ne kadar da uzak görünüyor;
Gözyaşı ve kan' dan...
Yüreğimde derin acılarla,
Yıllarca dost bildiğim insanların keskin tokadını yemiş,
Yeni yuvama yelken alıyorum...
Hepimiz o kadar aynıyız ki; bu umut gemisinde,
Ana' ların bağrında hıçkırıklara boğulan bebeler,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta