İç denizin suları ne kadar da uzak görünüyor;
Gözyaşı ve kan' dan...
Yüreğimde derin acılarla,
Yıllarca dost bildiğim insanların keskin tokadını yemiş,
Yeni yuvama yelken alıyorum...
Hepimiz o kadar aynıyız ki; bu umut gemisinde,
Ana' ların bağrında hıçkırıklara boğulan bebeler,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta