Ay ışığının altında bir ruh gibi, giderken bilinmeze doğru.
Sessizce ayrılıyorum benliğimden.
Aklım öyle karışık ki.
Üstelik soğuk, üşüyorum.
Ama içimde öyle bir ateş var ki,
Yanıyorum.
Adım adım yararken gecenin karanlığını.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta