Ay ışığının altında bir ruh gibi, giderken bilinmeze doğru.
Sessizce ayrılıyorum benliğimden.
Aklım öyle karışık ki.
Üstelik soğuk, üşüyorum.
Ama içimde öyle bir ateş var ki,
Yanıyorum.
Adım adım yararken gecenin karanlığını.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta