bir sevgiye bin nefretle
dokunmadan hiçbir tene
yalnız kendi ayak sesimde
kimsesiz gidiyorum
işte bu gecenin koynundan
sabaha bir yıldız gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gitme yüzün bende kalır .gitme bu şarkı yarım kalır
kaç kere gidiyorum dediğimizde gidebilmişizdir ki... yürek izin veriyor mu buna? güzel bir şiirdi tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta