Sessiz kış akşamının son demindeyim
yorgun bedenimle şimdi avareyim
kalbimin deryasını ararım ta derinliklerden
zaman dolmuş vuslat olmuş evime dönmekteyim soguklar bedenimde barakalar kurdular
yol bilmez iz bilmez beklentiler kuruldular
aynı depresyonlar yine akşam üstünü buldular
sitresten yorgunluktan kaçarak gitmekteyim
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




'nafakayı dogrulttuk gideriz vakit geç olmadan
koşa koşa giderim kızıma buğün erkenden
giderim vakit geç olmadan bekleyenlerime erkenden........... '
Güzel şiir,
stressiz,zevkle okudum,
Tebrikler.
Süleyman kaya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta