Sessiz kış akşamının son demindeyim
yorgun bedenimle şimdi avareyim
kalbimin deryasını ararım ta derinliklerden
zaman dolmuş vuslat olmuş evime dönmekteyim soguklar bedenimde barakalar kurdular
yol bilmez iz bilmez beklentiler kuruldular
aynı depresyonlar yine akşam üstünü buldular
sitresten yorgunluktan kaçarak gitmekteyim
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




'nafakayı dogrulttuk gideriz vakit geç olmadan
koşa koşa giderim kızıma buğün erkenden
giderim vakit geç olmadan bekleyenlerime erkenden........... '
Güzel şiir,
stressiz,zevkle okudum,
Tebrikler.
Süleyman kaya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta