Gözlerim kararıyor yine,
Göremiyorum.
Ne geleceği, ne geçmişi…
Ne de yaşamım canlanıyor
Gözlerimde.
Sönüyor bütün umutlarım.
Hayallerim uzaklaşıyor yine.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta