yorgun ve ıslak bir şehirden gidiyorum
koynumda bir yığın burukluk..
ardımda bırakıp serseri yalnızlığımı
düşmüşüm uzun, karanlık, kavisli bir yola.
sıfır rakımlı perişanlığımın kentinden uzaklaştıkça
biraz daha hüzünleniyorum..
başım otobüs camının sert ve o kadar da dost saydamlığında...
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta