yorgun ve ıslak bir şehirden gidiyorum
koynumda bir yığın burukluk..
ardımda bırakıp serseri yalnızlığımı
düşmüşüm uzun, karanlık, kavisli bir yola.
sıfır rakımlı perişanlığımın kentinden uzaklaştıkça
biraz daha hüzünleniyorum..
başım otobüs camının sert ve o kadar da dost saydamlığında...
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta