Annemin sevgisini hayatın öfkesini
Hayatla kavgamı bıraktım bir yana
Namlunun sıcaklığını unuttum senin için
Hoşça kal dedim hayatın bütün güzelliklerine
Bir seni seçtim güneşim diye
Ve vazgeçtim tüm parlayan yıldızlardan
Ama yoksun yanımda göremiyorum yolumu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta