Gidiyorum Şiiri - Hamit Atay

GİDİYORUM

Gidiyorum…
Kapıyı çarpmadan,
ardımda yankı bırakmadan
gidiyorum.
Bir suskunluk alıyorum yanıma,
bir de içimde büyüyen
adı konmamış kırgınlıkları.
Gidiyorum…
Ne bir hesap sormak niyetim,
ne de haklı çıkmak.
Bazı vedalar
haklılığa sığmaz zaten,
bazı gidişler
yalnızca yorulmuş bir kalbin
dinlenme isteğidir.
Çok bekledim,
çok sustum,
çok “belki” dedim.
Belkiler birikti içimde,
olmadı…
Hiçbiri yarına çıkmadı.
Gidiyorum…
Gözlerimde seninle ilgili
yarım kalmış cümleler,
dilimde söyleyemediğim
bin pişmanlık var.
Ama artık kelimeler
taşımıyor yükümü,
sessizlik daha dürüst geliyor.
Yolları suçlamıyorum,
insanları da.
Herkes kendi kadar sevebildi,
ben biraz fazla sevdim
hepsi bu.
Fazla sevmek de
bir tür yorgunluk meğer.
Gidiyorum…
Arkamdan “neden” deme.
Bazı nedenler
anlatıldıkça küçülür,
ben yaşadıklarımı
küçültmek istemiyorum.
Onlar, kalbimde kalsın
olduğu kadar büyük.
Belki bir gün
aynı sokaktan geçeriz,
aynı şarkı çalar bir yerlerde.
Tanır mıyız birbirimizi?
Bilmem…
Ama bil ki
ben seni
unutmaya değil,
kendimi kaybetmemek için
gidiyorum.
Gidiyorum…
Biraz eksik,
biraz kırık
ama hâlâ ayakta.
Dualarım arkanda kalır,
yolun açık olsun derim içimden.
Çünkü ben giderken bile
kötülük taşıyamıyorum.
Gidiyorum…
Ve bu gidiş
bir kaçış değil.
Bu,
kendime verdiğim
gecikmiş bir söz…
Hamit Atay
Kalbinizin Sesi