Deniz kıyısında bir balık yakaladığınız ilk anda,
onu elinize almak ve hissetmek istersiniz.
Dersiniz ki,o artık benim elimde,bırakıp gidemez.
Ama gider.Hem de öyle bir gider ki…Böyle,
bir anda kayıp gider avuçlarınızdan.Siz onun güzelliğinin büyüsüne kapılmışken,o çırpınır ve onu tutan bütün zincirlerden kurtulur.Fark etmeden onun gitmesine izin verirsiniz.
Ruhunuz duymaz.
Boşluğa düşersiniz ama bir kaç saniye.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta