Ben Gidiyorum
Kendi içimdeki kalabalıktan
Yorgun düşüyorum bazen
Ve ıssız sokakları başıboş arşınlamaktan
Hüzmemdeki karanlıktan
Gecenin ağzından akan sessizliğe yürüyorum
Hayatın eteğinden düşerek
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Sensizliğin yokluğunda, ben, hergün öldüm... Öldüm... Öldüm... Öldüm...
Sensizliğin yokluğu, sevgilinin varlığı değil midir? O dahi yoksa düşünmek bile istemiyorum :))
Tebrikler
Evet
Dönüyor dünya aynı yerden
Değişmeyecek
Esenlikle kalın
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta