Ben Gidiyorum
Kendi içimdeki kalabalıktan
Yorgun düşüyorum bazen
Ve ıssız sokakları başıboş arşınlamaktan
Hüzmemdeki karanlıktan
Gecenin ağzından akan sessizliğe yürüyorum
Hayatın eteğinden düşerek
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




Sensizliğin yokluğunda, ben, hergün öldüm... Öldüm... Öldüm... Öldüm...
Sensizliğin yokluğu, sevgilinin varlığı değil midir? O dahi yoksa düşünmek bile istemiyorum :))
Tebrikler
Evet
Dönüyor dünya aynı yerden
Değişmeyecek
Esenlikle kalın
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta