İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Sensizliğin yokluğunda, ben, hergün öldüm... Öldüm... Öldüm... Öldüm...
Sensizliğin yokluğu, sevgilinin varlığı değil midir? O dahi yoksa düşünmek bile istemiyorum :))
Tebrikler
Evet
Dönüyor dünya aynı yerden
Değişmeyecek
Esenlikle kalın
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta