Kalamam artık gözlerinin karanlığında
Gidiyorum
Ne güneşli saçların
Ne de mehtaplı bakışların dokunuyor artık omuzlarıma
İsminin harflerini sokak başlarına bir bir birakiyorum
Ağaç ölüleri topluyorum geçtiğim yerlerden
Serçelere masalsı bir mutsuzluk anlatarak...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta