Gidiyorsun
Ve bunu düşündükçe......
Korkuyorum karanlıktan
Bir senfoni gibi sensizlik yankılanıyor
Duvarlar çevreliyor kaçamıyorum
Senin yokluğundan nefes bile alamıyorum
Yanımda olmadığın her gün bir karabasan gibi çöküyor üzerime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta