Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kanatlarına tüm mavileri sürüp, geride kıyısız bir şehir bırakarak...
Çok güzeldi hüzün kokusu...
Sonsuz kutlarım...
Saygılarımla..
Yüreğinize ve kaleminize sağlık kutlarım sizi bu güzel ve anlam yüklü şiiriniz için Ant.+10 puan
Bütün gemileri yakıp karşı yakaya giden sevgiliye bu yakadan....
İçli bir yürek sesi değil yürek feryadı...
kaleminize sağlık sayı Gülali Ölmez...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta