Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
slm şiir dostum gercekten şiirin büyüleyici kalemine eline yüreğine saglık tebrk ederim...
Gidiyorsun...
Cam kırığı anılar bırakıp yüreğime.
Susuz gözlerimin acılar mevsiminde.
Sonbahar yaprakları gibi savrulurken aşk.
Sözde yeşil umutlarla
Doğuyorsun içime.
Ama bu saatten sonra...
Neye yarar aşk bilmiyorsun.
slm şiir dostum gercekten şiirin büyüleyici kalemine eline yüreğine saglık tebrk ederim...
Gidiyorsun...
Cam kırığı anılar bırakıp yüreğime.
Susuz gözlerimin acılar mevsiminde.
Sonbahar yaprakları gibi savrulurken aşk.
Sözde yeşil umutlarla
Doğuyorsun içime.
Ama bu saatten sonra...
Neye yarar aşk bilmiyorsun.
cok guzel bir siir, insan neden boyle siirlerde oylece cikiyor ortaya, bunu anlamak cok guc... Siirler buyulu....
Çıkabilirsem karlı gecelerimden!
Yollarımda buzlar çözülürse.
Bir Akdeniz esintisi olurr gülüşün tenime.
Toroslarca çiğdem getiririm sana.
ey şair, karlı gecelerinden çıkarsın,buzlarında çözülür....çünki sen çukurovasın!
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta