Hükümlü sayıldım, Adandığıma.
Nihayet sonbaharıma erken geldim.
Damarlarım küllenmiş artık tutkulara.
Uykularımda düş görmeyeli ne çok olmuş.
Ayrılıklar da uyandırmamış yüreğimi.
Eşkiya heveslerimde suya düşmüş, üşümüşüm hep.
Elleri yüreğinde kimse selamlamamış,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta