Uzakta bıraktığım bir tek sen değilsin,
Kokunu da sildim tenimden.
Ardından bakmadığım bir tek gölgen değil,
Gölgene düşen yağmurları da ateşe verdim.
Sonra gidişini bir ağacın yapraklarına işledim,
Bir sonbahar vakti ağacı da ateşe verdim.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
