Bulutlar ağlıyordu bu gece,
Sessiz sessiz yürüdüğüm kaldırımlar ıslanıyordu,
Sokaklar, caddeler, lambalar hece hece,
İsmini söylüyordu geçerken,
Kuşlar her zamankinden daha telaşlı uçuyordu.
Tam da bu gece, bana döneceğin günü düşlerken…
Seni arıyordum her sokağın başında,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta