GİDİŞİNİ SEYREDERKEN
Gidişini seyrederken Ankara garında; otobüsün camından gözlerine baktığımda, soğuk yoksulların sırtlarında kamburlaştığında her sabah,
Kendimi bir başka zamanda hissettim.
Ayrılmak değil, yolcu etmek bile değil di bu.
Yalnızlığıma tekrar başlamaktı.
Pencereden dışarı umut dolu gözle bakıp,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta