Gidişin …
Medeniyetten kovulmuş bir kral terzisi misali,
Dolanırken sensiz başı eğik sokaklarda,
Ne kadar benziyorduk taşlarla birbirimize,
İnsanlar tarafından ezilmek, önemsenmemek kaydıyla,
Müsaade ediliyordu varlığımıza.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta