İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İşte tüm ayrılık endişeleri
ayrılığı düşünmek bile
ayrılık kadar acı veriyor.
en bük ayrılık da ölüm.
ÖLÜM İSE ÖLDÜRÜLEMİYOR
KABİR KAPISI KAPANMIYOR.
Ama bunlar tesadüf olmamalı
çünkü tesadüflere tesadüf edilmiyor
Bu ayrılıkları ve acıları bir veren olmalı
Vereni bulan NEYİ KAYBEDER Kİ?
DEĞİL Mİ ŞAİRİM
TEBRİKLER TAKDİRLER VE TAHSİNLERİMLE
SAYGILAR SUNARIM ŞAİRİM. VAR OLUNUZ.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta