Mavi gezegenin hüzünlü ışıltısı benim ülkem
Tarihleri çarpık acıları gerçek
Yalın kılıçlardan kaçmaktan yorulmadı çıplak ayaklar
Bilekler kanadı ve damladı kan
Akmaktan vazgeçmedi gözyaşaları
Hiç bıkmadı anneler ağıtlardan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta