Gidişat Şiiri - Abdullah Oğuzhan Şahin

Küçük bir çakıl tanesi huzuru,
Sürükleyip götürse beni, öyle sessiz.
Savrulan dalgalarla, yaprak gibi duru,
Benliğime çökse bir sükût, eşsiz.

Tüm sorular cevapsız kalsın, bîçare,
Silbaştan, yeniden yüklesinler zihnimi.
Toplar atılsın umuduma, yüzbir pâre,
Paramparça yapıp toplasınlar tenimi.

Can sehpada, bıçak kemikte artık,
Feryâdımı, suskunluğa sıkıca sararken.
Her yanımı kuşatan, leşten bir balçık,
Aldığım her nefes, ölüme koşarken.

Hayatı görmesin gözlerim, zaten âmâ,
Ruhumu sindirsin, kör bıçak sesleri.
Emeviler yakıp gitsin gemileri ama,
Bu asil haykırış, kül eylesin âlemi.

Sızılarım var, imdat çığlık çığlığa,
Devâsı, zehirden katrandır derdimin.
Bir yükseliş var, alevlerden arşa,
Lâv misâli püskürmek, arzusu içimin.

Can sehpada, bıçak kemikte artık,
Feryâdımı, suskunluğa sıkıca sararken.
Her yanımı kuşatan, leşten bir balçık,
Aldığım her nefes, ölüme koşarken.