Sanıyordum ki nefes almam bile yeterdi bu şehirde..
Şimdi soluğumu bırakıyorum soğuk kaldırımlara
Yürüdükçe siz
ezin nefesimi diye
Bağırsam da kızsam da tavır da alsam
Nasılsa çığlıklarımı duyamayacaksınız yine.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Sonuç bellidir ama...
"Çıkmayan candan umut kesilmez...."
Siz yine de sesinizi bırakın Hakan Bey...
Evrende kaybolmaz, bir rastlayan çıkar, sanırım.....
Etkiliydi..
Kısada uzun..
Tebrikler şiire, size...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta