Koşuyorum toprak yolda,
Eskinin hayaletleri peşimde.
Yine ani, yine patavatsız,
Delip geçtiğim rüzgarlar alıp götürüyor birşeylerimi.
Her kilometrede vazgeçiyorum birşeylerimden.
Korkulu arkama bakmaktan,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




güzel bir tarzınız var burcu hanım
ben teşekkür ederim okuduğunuz için..
Eskiler ne zaman hayalet olur ne zaman anı olur değişiri ama.şiire kattığın imgelerle hoş bir şiir ypmışsın.
Bu şiiri bizlerle paylaştığın için teşekkürler Burcu
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta