Gemiler kalkıyor bu limandan,
Her birinde bir başka ayrılık öyküsü...
Sessizce sallanan eller, gözler de nem.
Kim bilir kaç vedaya tanık oldu martılar.
Kaç gözyaşını barındıryor bağrında deniz.
Belki bu kadar tuzlu oluşu bundan
Benim hikayem bitiyor mu yoksa başlıyor mu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Rahat ve şiirsel bir anlatımınız var. tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta