Yakındır gitmen belli,
Yani beni benle yalnız bırakman,
Şimdiden düşünüyorum ve anlıyorum,
Ölüm tadında bir şey olsa gerek, zorlayan,
Kaybolup gitse de hayalin, sesinin yankısı,
Bu değişken koridorlarda,
Sesin kulaklarımda ebedi, okşayan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




cok hos bir finali var...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta