Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Bu harika şiirinizi tekrar aynı heyecan ve duygu ile okudum,yüreğinize sağlık.Saygılarımla her şey gönlünüzce olsun.Sağlıcakla kalınız.Tam puan.
Ayrılık güzel bir şekle bürünmüş şiirinizde.Yavruyu yuvaya bırakıp giden kuşların aklı hep yuvada olur.Rızık temin etmek ise kuşa düşmüştür.Keşke olmasaydı bu ayrılıklar.Sevgilerimle...
Harikaydı sevgili dost,yüreğine sağlık...sevdiğine dünyaları bahşedip,kendisine sadece acıları yol eden şairi kutlarım...sevgiyle kal...
Üstade , içten ve samimi duygular şahane bir şiirde buluşmuş. İnsan , kendi iradesi ile gidenin arkasından bakmak istemesede gönülde bırakılan izler bazen böyle anlamlı ve beğenilen dizeler oluverir.
Tam puanımla tebrik eder ve saygılar sundum
gidenin akasından ağlanmaz densede iamanmam için için özlem ataşinde dağlananyürek içine akıtır göz yaşlarını bende bişr şiirmide gieceğin yerie benşde götür demiştim götürmemişti sonunda bir balşka şiirmide algötür al götür alsenişn olsun dediğim de şiirmde yüreğimiğsunmuştum harika şiirniziokuduk haz aldık kutluyorum 10mpuanla
Bu güzel şiirinizi tekraren büyük bir haz alarak okudum yüreğinize sağlık değerli şiir dostu,değerli arkadaşım.Her şey gönlünüzce olsun,sağlıcakla kalın.
Yapma be Şaire kardeşim ! . . . Duygulandırma bizi ! . . .
Önce sana ,sonra sevdiklerine esenlikler dilerim.
Saygılarla.
Şiir sanatı adına, değerli bir dostun şiirini analiz etmek onun sahip olduğu değerleri sayıp dökme konusunda kesinlikle objektif olmayı düşünen beni, kimse yanlış anlamayacaktır sanırım.
Harikulade güzel bir şiir okudum. Bir kez okumam kandırmadı beni; ikinci kez okudum. İçimden 'bir şiir ancak bu kadar güzel yazılabilir' düşüncesi geçti. Akıcı bir üslup, gereksiz hiç bir söze yer vermeyen anlayış ve şiirin her dizesinde olduğu gibi baştan sonuna kadar bir bütünlüğe sahip olması, başarılı bir çalışma olduğunu göstermeye yetiyor. Ayrıca şiirin dili Güzel Türkçemizin en güzel seçkin örneğini teşkil ediyor.
Şair arkadaşımın başarısıyla gurur duyuyorum. Özel antoloji listeme aldım... tam puan verdim ve ayakta alkışladım....Sevgiler ve başarı dileklerimle...Talat Semiz.
Harika bir şiir, tebrik ve saygılarımla.
YÜREĞİNİZE SAĞLIK KALEMİNİZDEN ŞİİR YÜREĞİNİZDEN SEVGİ GÖNÜL BAHÇENİZDEN GÜLLER EKSİK OLMASIN KALEMİNİZ IŞIK NUR SAÇSIN İLHAMINIZ DAİMA NEHİR OLSUN ÇAĞLASIN TEBRİKLER SEVGİLERİMLE +10 PUAN
Bu şiir ile ilgili 44 tane yorum bulunmakta