Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kalın demeyin bana
Giderken sessiz rüzgarlara
yüreğinize kaleminize sağlık
giderken her şeyi yarım bırakırız. kalanları sonra toplamaya çalışan bir yanımız olur bu bir yanılgı sistemi
Avunmaya ihtiyacı olanlar için bir kaçış gerekebilir bazen.Ama gerçekler hep beynimizde olacak.
Tebrikler Sibel hanım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta