Elini bırakmış annesinin bir çocuk
gözlerini kalbini kokusunu bırakmış bir adam
geri geri düşerken kapkara gökyüzü
bu ne solunmaz hava
demir pas kokusu
gelmek güzelde
bu ne derttir giderken
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta