Durdum baktım geçmişime henüz yeni şafak ta sökerken
Gökyüzündeki yıldızım hoşça kal bile demeden giderken
Neden insanlar bu kadar vefasızlığı beynimi de zorlarken
Ruh bile danışmıyor bedeni terk edip dünyadan giderken
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta