Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Harikaydı...Harikasın!
Sevgili Gülay,
Her zaman söylenir ya hani 'kısa şiirlere manayı sığdırmak zordur' diye...bu şiirinde bu sözün doğruluğunu net gördüm inan ki...
Gidenin ardından sadece yalnızlık kalıyor maalesef...
Kimi zaman kalan hatıralar var desekte, avuçlardan süzülen yalnızlık oluyor...
Sevgi ve muhabbet yüreğinde çağlasın...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta