Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Anlamlı şiirinizi beğeniyle okudum hocam emeğinize kaleminize sağlık
Tebrik ederim saygılarımla selamlarımı sunarım
Değerli üstadım, bir birinden güzel ve bir birinden değerli yorumlarınızla şiirlerime sunduğunuz katkı ve şahsıma verdiğiniz destekten dolayı teşekkür ederim. Okuyan gözlerinize yorum yazan ellerinize sağlık. Selam ve saygılarımla
Gönül sesinizi alkışladık Üstadım,
Yüreğinizden kaleminize,
Kaleminizden nice şiirlerinize,
Sağlıcakla şen ve esen kalınız,
Selam ve saygılarımla.
Değerli üstadım, bir birinden güzel ve bir birilerinden değerli yorumlarınızla şiirlerime sunduğunuz katkı ve şahsıma verdiğiniz destekten dolayı çok teşekkür ederim. Okuyan gözlerinize yorum yazan ellerinize sağlık. Selamlar ve saygılarımla
Yüreğine sağlık üstadım hüzünlü anlam dolu bir şiir okudum tebrik ediyorum kaleminiz daim olsun selamlar saygılar sunarım
Değerli dost, şiir sayfamı ziyaret ederek kıymetli yorumunuzla şiirime renk kattığınız için çok teşekkür ederim. Okuyan gözlerinize yorum yazan ellerinize sağlık. Selam ve dua ile
Hüzün, özlem ve sitem dolu bir şiirdi.
Tebrik ederim.
Kaleminize gönlünüze sağlık.
Değerli hocam. Kıymetli vaktinizi ayırp, şiirimi okuyup, değerli yorumunuzla şiirime ve şahsıma vermiş olduğunuz destekten dolayı teşekkür ederim, sağ olun var olun. Okuyan gözleriniz dert görmesin. SaygılarDeğerli
Ne aşıklar gördüm yanıp tutuşan
Evlilik yaparak bu tarz kavuşan
Gitti o ahvali oldu perişan
Meğer bu aşk değil oyunmuş dostum.
---------------------------- Bedri Tahir Adaklı
Aşkın kullanılacağı yer
burası değil galiba.
TEBRİKLER SAYIN ÇAL
Saygı değer üstadım, Bir birinden güzel ve bir birinden değerli yorumlarınız ile şiirlerime sunduğunuz katkı ve şahsıma vermiş olduğunuz destekten dolayı çok çok teşekkür ederim. Güzel bir dörtlük ile şiirime renk katışınız beni bahtiyar eyledi. Okuyan gözleriniz dert görmesin. Bereketli ve huzurlu bir ömür diler Saygılar sunarım. Allah'a emaet olun
Felek sillesini vurdu bağrıma,
Umudum yok çıkmak için yarına,
Hiç eyledim bu canımı uğruna,
Aşkım yüreğimde, giderim dostum.
Ustaca yazılmış güzel bir şiir okudum sevda sevgi olmasaydı şiirler nasıl olurdu
Her şey bir birine sebep dünyanın düzeni bu son gülen iyi güler ben buna inanıyorum
Dünya bir gün bile değil düşünürsek sonsuzluğu sonsuz bir hayatı bir günlük
Dünyaya değişmek pek akıllı bir iş değildir bunlar birer sahne oyunları olarak
Görüyorum onun için sabır diyelim sonu selamettir tebrik ederim hocam saygılar
Değer üstadım, Bir birinden güzel ve bir birinden değerli yorumlarınız ile şiirlerime sunduğunuz katkı ve şahsıma vermiş olduğunuz destekten dolayı çok çok teşekkür ederim. Okuyan gözleriniz dert görmesin. Bereketli ve huzurlu bir ömür diler Saygılar sunarım. Allah'a emanet olun.
aşk ateşi ile yanmak, vurulmak yakıp kül ediyor insanı Muhammet bey kutlarım saygılar.
muhammet bey hasret özlem ve sitem dolu bir sevda şiiri okdum duygular yakınma gibi amaduyan varmuıki kutlarım
Aşk yüreğe düştüğü an., sonrasında bir yangın., sonrasında bir korku., sonrasında hep hasret...
kaleminize sağlık sayın Muhammet Çal...
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta