Gönlümün yükünü sardım sırtıma,
Giderim, bakmam hiç ardım ardına.
Bin cefayı ekleyip de tartıma,
Vuslatın kapısına varıp giderim.
Sanma ki bu gidiş bir hevesledir,
Kırık bir yürekten son nefesledir.
Ruhum bir kafeste, bir hapistedir
Zinciri kökünden kırıp giderim.
Sözlerim ok olur, değer özüne,
Daha da bakamam kara gözüne.
Tozlu bir anıyı dünya yüzüne,
Kefen niyetine sarıp giderim.
Kayıt Tarihi : 9.1.2026 01:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!