Doğmadan güneş
Esmeden sabahın serin rüzgarı.
Düşmeden dalından sararmış yaprak,
Düşmeden yere bir çiğ tanesi
Buğulanmadan camlar
Uykudayken yorgun gözler
Giderim.
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




"İNSAN BİR YOLCUDUR. YOLCULUK İSE, RUHLAR ALEMİNDEN, ANA RAHMİNDEN, ÇOCUKLUKTAN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, ÖLÜMDEN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN MİZANDAN VE HESAPTAN GEÇİP CENNETTE YA DA CEHENNEMDE SON BULAN UZUN BİR İMTİHAN SEFERİDİR."
Hayırlı sınavlar ve hayırlı yolculuklar İbrahim bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta