Doğmadan güneş
Esmeden sabahın serin rüzgarı.
Düşmeden dalından sararmış yaprak,
Düşmeden yere bir çiğ tanesi
Buğulanmadan camlar
Uykudayken yorgun gözler
Giderim.
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




"İNSAN BİR YOLCUDUR. YOLCULUK İSE, RUHLAR ALEMİNDEN, ANA RAHMİNDEN, ÇOCUKLUKTAN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, ÖLÜMDEN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN MİZANDAN VE HESAPTAN GEÇİP CENNETTE YA DA CEHENNEMDE SON BULAN UZUN BİR İMTİHAN SEFERİDİR."
Hayırlı sınavlar ve hayırlı yolculuklar İbrahim bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta